Print Friendly, PDF & Email

Wszyscy wiedzą, jak wielką rewolucję w ciągu wieków przeszedł damski strój do kąpieli: od dość rozbudowanych, zakrywających niemal całe ciało sukni kąpielowych przez dopasowane do ciała stroje lat 20. i opatentowane w 1946 r. bikini aż po zaprojektowane w 1964 r. przez Rudiego Gernreicha monokini, które było pierwszym kobiecym strojem topless.

strojkapielowy

Wydawać by się mogło, że mężczyźni mieli lepiej i nie musieli walczyć o tekstylne wyzwolenie. Otóż nie zawsze i nie wszędzie. Jak piszą w książce „Making Waves. Swimsuits and the Undressing of America” Lena Lencek i Gideon Bosker, w Ameryce w pierwszej dekadzie XX w. na terenie wielu publicznych kąpielisk mężczyznom nie wolno było nosić strojów zbyt przylegających do ciała. Czasami wymagano nawet noszenia krótkiej sukienki zakrywającej spodenki kąpielowe. Na noszenie obcisłych strojów pozwolono dopiero w latach 20., a dopiero w latach 30. mężczyźni mogli odsłonić sutki.

mens-vintage-swimwear-fullsuit_2

Na tym tle strój zalecany w wydanym w 1820 r. we Lwowie podręczniku „Nauka sztuki pływania podług metody zaprowadzonéj w c. k. instytucie pływania w Wiédniu : szczególniéj dla użytku c. k. wojska wyłożona” wydaje się dość śmiały: „Obszerne spodnie do pływania, robią się z surowego kanefasu, te spadają prawie do połowy uda i zachodzą nad biodra, gdzie się na kształt węgierskich gatek na sznurek ściągają i wiążą. Rozpor znajdujący się z przodu nie powinien być głębszy nad 1. cal”.

Pamiętajmy, rozpor nie głębszy nad 1. cal.

Nauka sztuki pływania podług metody zaprowadzonéj w-5